23 AUG 1918-14 MAR 2010 GOVIND VINAYAK_VINDA KARANDIKAR

गोविंद विनायक तथा ‘विंदा’ करंदीकर – लेखक, कवी, लघुनिबंधकार व टीकाकार. देशाच्या साहित्य क्षेत्रातला सर्वोच्‍च प्रतिष्ठेचा एकोणचाळिसावा ज्ञानपीठ पुरस्कार त्यांना ’अष्टदर्शने’ या साहित्यकृतीसाठी प्रदान करण्यात आला. वि.स. खांडेकर आणि कुसुमाग्रजांनंतर हा पुरस्कार मिळवणारे ते तिसरे मराठी साहित्यिक ठरले. याशिवाय करंदीकरांना महाराष्ट्र साहित्य परिषद पुरस्कार, कुसुमाग्रज पुरस्कार, कबीर सन्मान, जनस्थान पुरस्कार सारखे अनेक सन्मान व पुरस्कार देण्यात आले. विंदाचे वडील विनायक करंदीकर कोकणात पोंभुर्ला येथे असत. विंदांचे शिक्षण कोल्हापूर येथे पूर्ण केले. त्यांनी हैदराबाद मुक्ती संग्रामात भाग घेतला आणि त्यासाठी तुरुंगवासही भोगला. कोकणच्या आर्थिक मागासलेपणाबद्दल ते संवेदनशील होते. राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघ ते मार्क्सवाद असा त्यांचा वैचारिक प्रवास राहिला, पण ते अशा कोणत्याही संघटनेचे सभासद झाले नाहीत. अर्थार्जनासाठी त्यांनी अध्यापन स्वीकारले. बसवेश्वर कॉलेज, रत्नागिरी, रामनारायण रुईया महाविद्यालय , मुंबई, एस.आय.ई.एस. कॉलेज इत्यादी महाविद्यालयांमध्ये ते इंग्रजी विषयाचे प्राध्यापक होते. केवळ लेखन करण्यासाठी, इ.स. १९७६ मध्ये व्यावसायिक आणि इ.स. १९८१सालामध्ये त्यांनी स्वेच्छानिवृत्ती घेतली. विंदाचे वैयक्तिक जीवन साधे, स्वावलंबी राहिले. त्यांनी स्वातंत्र्य-सैनिकांना मिळणारे वेतनपण कधी स्वीकारले नाही. काटेकोरपणाबद्दल त्यांची भूमिका नेहमी आग्रही राहिली. विंदा करंदीकर यांच्या पत्नी सुमा करंदीकर आणि मुलगी सौ.जयश्री विश्वास काळे हेसुद्धा सामाजिक कार्यात सक्रिय असतात. त्यांना नंदू आणि उदय असे दोन मुलगे आहेत. विंदानी मराठी काव्यमंजूषेत विविध घाटाच्या रंजक व वैचारिक काव्यलेखनाची भर घातली, मराठी बालकवितेची मुहूर्तमेढ रोवली. विंदा, मंगेश पाडगावकर आणि वसंत बापट या ज्येष्ठ कवित्रयींनी संपूर्ण महाराष्ट्रात एकत्रित काव्यवाचनाचे असंख्य कार्यक्रम करून कविता जनसामान्यांपर्यंत पोहोचतील असे पाहिले. विंदाचे पहिले काव्यवाचन आचार्य भागवत यांच्याकडे झाले. इ.स. १९४९ साली पुण्यात भरलेल्या मराठी साहित्य संमेलनातील पहिल्या जाहीर काव्यवाचनाने त्यांचा मराठीभाषकांस परिचय झाला. (मृत्यू: १४ मार्च २०१०)

Vinda Karandikar

From Wikipedia, the free encyclopedia
Govind Vinayak Karandikar
Born 23 August 1918
Dhalavali,Taluka [Devgad]

Dist. Sindhudurg

Died 14 March 2010 (aged 91)
Mumbai
Occupation Writer, Poet, Essayist and Critic
Spouse Sumati Karandikar

Govind Vinayak Karandikar (August 23, 1918 – March 14, 2010), better known as Vindā Karandikar, was a well-known Marathi poet, writer, literary critic, and translator.

He was conferred the 39th Jnanpith Award in 2003, which is the highest literary award in India.[1] He also received some other awards for his literary work including the Keshavasut Prize, the Soviet Land Nehru Literary Award, the Kabir Samman, and the Sahitya Akademi Fellowship in 1996.[2]

Life and works[edit]

Karandikar was born on August 23, 1918, in Dhalavali village in the Devgad taluka present-day Sindhudurg district of Maharashtra.

Karandikar’s poetic works include Svedgangā (River of Sweat) (1949), Mrudgandha (1954), Dhrupad (1959), Jātak (1968), and Virupika (1980). Two anthologies of his selected poems, Sanhita (1975) and Adimaya (1990) were also published. His poetic works for children include Rānichā Bāg (1961), Sashyāche Kān (1963), and Pari Ga Pari (1965).

Experimentation has been a feature of Karandikar’s Marathi poems. He also translated his own poems in English, which were published as “Vinda Poems” (1975). He also modernized old Marathi literature like Dnyaneshwari and Amrutānubhawa.

Besides having been a prominent Marathi poet, Karandikar has contributed to Marathi literature as an essayist, a critic, and a translator. He translated Poetics of Aristotle and King Lear of Shakespeare in Marathi.

Karandikar’s collections of short essays include Sparshaachi Palvi (1958) and Akashacha Arth (1965). Parampara ani Navata (1967), is a collection of his analytical reviews.[3]

Karandikar was the only third Marathi writer to have won Jnanpith Award. On 14th Jan 2006, Marathi poet maestro called Ashtadarshane (poetry), after Vishnu Sakharam Khandekar (1974) and Vishnü Vāman Shirwādkar (Kusumagraj) (1987).

The trio of poets Vasant Bapat, Vinda Karandikar and Mangesh Padgaonkar provided for many years public recitals of their poetry in different towns in Maharashtra. Along with Vasant Bapat and Padgaonkar, Karandikar travelled across Maharashtra in the 1960s and 1970s reciting poetry.[4] He was also a member of a Marathi literary group, “Murgi club”, loosely fashioned after the Algonquin Round Table. In addition to Karandikar, it included Vasant Bapat, Mangesh Padgaonkar, Gangadhar Gadgil, Sadanand Rege and Shri Pu Bhagwat. They met every month for several years to eat together, engaging each other in wordplay and literary jokes. [5]

Death[edit]

Vinda Karindikar died on 14 March 2010 at the age of 91 in Mumbai following a brief illness.[6] [7]

About 295 results (0.50 seconds)
Dahisar West, Mumbai, Maharashtra – From your search history – Use precise location
 – Learn more
Help Send feedback Privacy Terms

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Author: bcp211

BUSINESSMAN AND AGRICULTURIST

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s